خسته ام از این هوای تاریک و بارانی

از این دلتنگی و درد و پریشانی

خسته ام از این قلبهای بی احساس

از این گونه های خیس و التماس

خسته ام از این رزهای تنهایی

از این بیهوده امیدها به نور و رهایی

خسته ام از این حرفهای بی پایان

از این قلب ناامید و همیشه نالان

خسته ام از این عشقهای پوشالی

از به ظاهر مردان پوچ و تو خالی

خسته ام از تیک تیک ساعت دیوار

از ناله های درد دل همیشه بیمار

خسته ام از این آدمک های زشت و بی قلب

از این دنیای بی رنگی و زمستون سرد

کاش میشد که آسمان را دوباره رنگ کنیم

خسته ام از این باغهای بی گل و بی رنگ و بی برگ

کاش میشد که دیگر حرفی برای گفتن نداشت

خسته ام از این شعرهای بی پایان و بی وزن